الا و انت منی قلبی ووسواسی

و از این جنس حکایات بیش از این است که این کتاب آن رامحتمل باشد.

و من اندر معاینه درویشی دیدم اندر جبال آذربایگان که می رفت و می گفت این بیت ها بشتاب:

والله ما طلعت شمس وما غربت

ولا تنفست محزونا ولا فرحا

الا و ذکرک مقرون بانفاسی

ولاجلست الی قوم احدثهم