گفت: چرا عصابه بسته ای؟

یک روز رابعه را دید که می گفت: وا اندوها!

گفت: چنین گوی که وای از بی اندوهیا، که اگر اندوهگین بودی زهرت نبودی که نفس زدی.

نقل است که وقتی یکی را دید که عصابه ای بر سر بسته بود.

گفت: سرم درد می کند.

رابعه گفت: تو را چند سال است؟

گفت: سی سال است.