رویشان چون ماه تابان پیش آن سلطان ما

کوه طور و دشت و صحرا از فروغ نور او

چون بهشت جاودانی گشته از فر و ضیا

ساقیان سیمبر را جام زرین ها به کف

روی های زعفران را از جمالش تاب ها

چشم های محرمان را از غبارش توتیا

از نوای عشق او آن جا زمین در جوش بود