از نوای عشق او آن جا زمین در جوش بود

رویشان چون ماه تابان پیش آن سلطان ما

روی های زعفران را از جمالش تاب ها

چشم های محرمان را از غبارش توتیا

وز هوای وصل او در چرخ دایم شد سما

در فنا چون بنگرید آن شاه شاهان یک نظر

پای همت را فنا بنهاد بر فرق بقا