وز هوای وصل او در چرخ دایم شد سما

روی های زعفران را از جمالش تاب ها

چشم های محرمان را از غبارش توتیا

از نوای عشق او آن جا زمین در جوش بود

در فنا چون بنگرید آن شاه شاهان یک نظر

پای همت را فنا بنهاد بر فرق بقا

مطرب آن جا پرده ها بر هم زند خود نور او