بر سر ره جان و صد جان در شفاعت پیش تو

چشم باز و من خموش و می شد آن اقبال ها

ور نه سکته بخت بودی مر مرا خود آن زمان

چهره خون آلود کردی بردریدی شال ها

در زمان قربان بکردی خود چه باشد مال ها

تا بگشتی در شب تاریک ز آتش نال ها

تا چو احوال قیامت دیده شد اهوال ها