اشک خون آلود گشت و جمله دل ها دال ها

تا بدیدی دل عذابی گونه گونه در فراق

سنگ خون گرید اگر زان بشنود احوال ها

قدها چون تیر بوده گشته در هجران کمان

چون درستی و تمامی شاه تبریزی بدید

در صف نقصان نشست است از حیا مثقال ها

از برای جان پاک نورپاش مه وشت