عقل دیوانه شده نعره زنان که مرحبا

صد هزاران یوسف از حسنش چو من حیران شده

ناله می کردند کی پیدای پنهان تا کجا

جان به پیشش در سجود از خاک ره بد بیشتر

جیب ها بشکافته آن خویشتن داران ز عشق

دل سبک مانند کاه و روی ها چون کهربا

عالمی کرده خرابه از برای یک کرشم