سرو را به تو چه نسبت، مه نو را چه نشان

یا حمایل زد و سو زلف چلیپاست تو را

قبلۀ خلق بود گوشۀ ابروی تو زان

کعبه و میکده و دیر و کلیساست تو را

قامتی معتدل و طلعت زیباست تو را

سر کوی تو بود محشر خونین کفنان

خود به بام آی اگر میل تماشاست تو را