قامتی معتدل و طلعت زیباست تو را

قبلۀ خلق بود گوشۀ ابروی تو زان

کعبه و میکده و دیر و کلیساست تو را

سرو را به تو چه نسبت، مه نو را چه نشان

سر کوی تو بود محشر خونین کفنان

خود به بام آی اگر میل تماشاست تو را

بتولات صبوحی به دو عالم زده پای