ز شوق خال تو، دل می تپد در آن خم زلف

دلی که در خم زلف، شانه می طلبد

چو طایری است که شب، آشیانه می طلبد

حریص بین، که به دام است و، دانه می طلبد

دلم به خانه خرابی خویش می گرید

چو بهر زلف تو مشاطه شانه می طلبد