حال آشفتۀ آن جمع پریشانم کرد

دیده در هجر تو شرمندۀ احسانم کرد

بس که شب ها گهر اشک بدامانم کرد

عاشقان دوش ز گیسوی تو دیوانه شدند

تا که ویران شدم آمد به کفم گنج مراد

خانۀ سیل غم آباد که ویرانم کرد

شمه ای از گل روی تو به بلبل گفتم