ننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کرد

دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد

افکند سر به زیر، حیا را بهانه کرد

آمد به بزم و، دید من تیره روز را

رفتم به مسجد از پی نظارۀ رخش

بر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کرد

آغشته بود پنجه اش از خون عاشقان