گر چه بسیار چشیدی ستم ز هر فراق

دلبرم شاد رخ و خرم و خندان آمد

عجبی نیست گرم از کرم پیر مغان

رنج راحت شد و هم درد به درمان آمد

دلبر شاد به بزمت شکرستان آمد

ساقیا! ساغر لبریز از آن باده بده

که ز خمخانۀ حق، هدیه به مستان آمد