پس، چرا مهر تو را بر در این خانه زدند؟

هیچکس در حرمش راه ندارد کاینجا

دست محروم به هر محرم و بیگانه زدند

گر چه کاشانۀ دل، خاص غم مهر تو نیست

دل گم گشتۀ ما را نبود هیچ نشان

مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند

آخر از پیرهن چاک صبوحی سر زد