مشو غمگین صبوحی گر دلت رفته است از دستت

به مهمانی برم با حشمت بسیار می آید

فضای این جهان از عطر گل پر گشته و گویا

نگار من همی با زلف عنبر بار می آید

چرا؟ گر می رود دل از کفت دلدار می آید