چون بیاراست بدان حسن دلاویز ترا

ماه را از فلک آورد بزنجیر کشید

خامه می خواست که مژگان ترا بردارد

راست بر سینۀ عشاق تو صد تیر کشید

قلم اندر کف نقاش تو تکبیر کشید

گردش خامه تقدیر غرض نقش تو بود

کز ازل تا به ابد این همه تاخیر کشید