گردش خامه تقدیر غرض نقش تو بود

راست بر سینۀ عشاق تو صد تیر کشید

چون بیاراست بدان حسن دلاویز ترا

قلم اندر کف نقاش تو تکبیر کشید

کز ازل تا به ابد این همه تاخیر کشید

دیده از تاب و بسیار چه شبها که گشود؟

کانتظار تو بسی این فلک پیر کشید