ای شیخ مال وقف چسان بر تو شد حلال؟

ای خواجه چشم من همه سوی خط است و خال

تو در خیال مال و در اندیشۀ منال

من معترف که باده حرامست میخورم

جستی نشان او که مبادا نشان او

هر جا بر افکند صنمی پرده از جمال

در گوش بود حرف فراقم فسانه ای