بر روی دوست زلف و برخسار یار خال

شبهاست باز دیده ام از آرزوی تو

تا از شمایل تو حکایت کند مثال

گفتی که دام و دانه دل از کجا ببین

ای باد حال زار صبوحی بگو به یار

اما نه آنقدر که ازو گیردش ملال