گفتی که دام و دانه دل از کجا ببین

ایدل خموش باش دمی آنقدر منال

شبهاست باز دیده ام از آرزوی تو

تا از شمایل تو حکایت کند مثال

بر روی دوست زلف و برخسار یار خال

ای باد حال زار صبوحی بگو به یار

اما نه آنقدر که ازو گیردش ملال