از وصف آن خورشید رو، پرسد صبوحی گفتمش:

بهر تو گلگون قبا، وز بهر من خونین کفن

هر گه که بنشینی ز پا، برگرد سر می گرددت

شمع از زمین، ماه از زمان، عقل از سر و روح از بدن

رخساره مه، زلفان سیه، چشمان غزال، ابرو ختن