بی سبب خون من آن ابروی پیوسته نریخت

شیر را گیرد و در زلف تو، بزنجیر کند

تکیه بر گوشۀ ابرو زده چشمت، آری

ترک، چون مست شود، دست به شمشیر کند

رنگ را خواست که پاک از دم شمشیر کند

دیده ام خواب پریشانی و، هر کس شنود

بر سر زلف پریشان تو، تعبیر کند