اگر چه دیدم و بینم کنم فرامش باز

هر آن کسی که مرا کرد نسبتی به دروغ

گذشتم از وی ار مفسد است اگر غماز

که قول و فعل چنین خلق من هزاران بار

تو ای ستودۀ ایام، پشت ملت و دین

جمال دولت و دین، مفخر زمانه، ایاز

ز روی معدلت و راستی و لطف و کرم