تو ای ستودۀ ایام، پشت ملت و دین

گذشتم از وی ار مفسد است اگر غماز

که قول و فعل چنین خلق من هزاران بار

اگر چه دیدم و بینم کنم فرامش باز

جمال دولت و دین، مفخر زمانه، ایاز

ز روی معدلت و راستی و لطف و کرم

خلاص بنده بجوی و به کار وی پرداز