من بنده با دلم به تمنا در آمدم

داده است روزگار ورا مایه ای تمام

از گفته های خویش رساند به خدمتش

از گونه گون نظم و نماید بدان قیام

که آیا بود که باشد طبعم به نظم رام

دل چون بدید صورت حالم، به طبع گفت

نظم از کجا و طبع که و مایه ات کدام؟