دل چون بدید صورت حالم، به طبع گفت

از گونه گون نظم و نماید بدان قیام

من بنده با دلم به تمنا در آمدم

که آیا بود که باشد طبعم به نظم رام

نظم از کجا و طبع که و مایه ات کدام؟

هرگز به صورت آمد، بی مایه هیچ چیز؟

خاطر مسوز خیره به اندیشه های خام