هرگز به صورت آمد، بی مایه هیچ چیز؟

که آیا بود که باشد طبعم به نظم رام

دل چون بدید صورت حالم، به طبع گفت

نظم از کجا و طبع که و مایه ات کدام؟

خاطر مسوز خیره به اندیشه های خام

از لطف طبع اهل هنر تا به طبع تو

چندان مسافت است که از نور تا ظلام