دریغا جدا ماندم از مهر شاه

مگر کلک او مایه بخشد مرا

پس آنگه زصد دفتر مدح تو

توانم مگر کرد سطری ادا

ز بس گفت دشمن بدم در قفا

چو من نیکخواهی کم آید به دست

سخن گستر و ثابت و باوفا