شعرهایش چون رتیلا پشم دار و بدنما

او نه تنها شاعران زنده را دشمن بود

شاعران مرده را نیز از حسد گوید هجا

نیش زن چون عقربست و مرکز زهرش زبان

چون زمین جی به امساک و ثقیلی مشتهر

چون شبان دی به سردی و درازی مبتلا

نام بهمان ژاژخا بنهد ملقلق باف ، لیک