تو بگشایی به مردم سر، کنوز آسمانی را

تو ایران را جوان سازی وطن راکلستان سازی

به فر خود عیان سازی بسی راز نهانی را

توعلم آری دراین کشور، توبربندی زغفلت در

کجا صنعتگری بوده ، ره ملک تو پیموده

ادیبان بر تو بگشوده زبان مدح خوانی را

رعیت را نهی بالش ، ستمگر را دهی مالش