رنگین کند به باده کنون دامن سپید

وز کف برون شده است طرب را حساب ها

بستند باب انده و تیمار و رنج و غم

وز شادی و نشاط گشادند باب ها

زاهدکه بودش از می سرخ اجتناب ها

گویند می منوش و مخورباده زانکه هست

می خواره راگناه وگنه را عقاب ها