ای دریغا متاع فضل و ادب

شد چنان سخت زندگی که مدام

شده ام از خدای مرگ طلب

ای دریغا لباس علم و هنر

که شد آوردگاه طنز و فسوس

که شد آماجگاه رنج و تعب

آه غبنا و اندها که گذشت