دژم از چیست سر زلف تو، کش روز و شبان

نه چو من شهره شود هرکو در بند هواست

نیست جزرنج و بلا بر من از این عشق ، بلی

عشق را چه رن نگری یکسره رنج است و بلاست

خوابگه بر سمن و رامشگه بر دیباست

به خطا خواست ز چین مشک سیه ، مشک فروش

که ز چین سر زلف تو همی باید خواست