خوابگه بر سمن و رامشگه بر دیباست

نیست جزرنج و بلا بر من از این عشق ، بلی

عشق را چه رن نگری یکسره رنج است و بلاست

دژم از چیست سر زلف تو، کش روز و شبان

به خطا خواست ز چین مشک سیه ، مشک فروش

که ز چین سر زلف تو همی باید خواست

ماه را نیست چنین روی و چنین جعد بخم