بنده وقتند، بی بیم بد و امید نیک

صحبت دانا بلی از بهر نادان زحمتی است

نی هوادار تعین ، نی مرید اعتبار

نی بودشان مبدئی در فکر و نی شان غایتی است

جمله را هر دم هیولایی و هرآن صورتی است

گر ز احسان ضربتی ز آنان بگردانی به مهر

حاصلت زان قو م در پاداش احسان ، ضربتی است