زان که زیر سایه او جنت جان پرور است

خسروان پیش نیاکان تو زانو می زدند

شاهد من صفه شاپور و نقش قیصر است

رو تفاخرکن به شمشیری که داری بر میان

جوشن غیرت به برکن روز هیجا مردوار

زن بود آن کس که در بند حریر و زیور است

گرد میدان وغا را توتیای دیده کن