زن بود آن کس که در بند حریر و زیور است

رو تفاخرکن به شمشیری که داری بر میان

زان که زیر سایه او جنت جان پرور است

جوشن غیرت به برکن روز هیجا مردوار

گرد میدان وغا را توتیای دیده کن

گرد هیجا توتیای دیده شیر نر است

مردن اندر شیرمردی بهتر از ننگ فرار