قتلگاه خویش را با دیده خواری مبین

کآدمی را عاقبت سیل فنا در معبر است

گر بباید مرد باری خیز و در میدان بمیر

مرگ در میدان به از مرگی که اندر بستر است

زان که آنجا قصر حورالعین و حوض کوثر است

صلح اگرخواهی به ساز و برگ لشگر کوش از آنک

بیش ترسد دشمن از تیغی که بیشش جوهر است