بیش ترسد دشمن از تیغی که بیشش جوهر است

قتلگاه خویش را با دیده خواری مبین

زان که آنجا قصر حورالعین و حوض کوثر است

صلح اگرخواهی به ساز و برگ لشگر کوش از آنک

ملک را لشگر نگهدارد ز قصد دشمنان

ملک بی لشگر همانا قصر بی بام و در است

از امیر دزد و سرباز فقیر امید نیست