کاو از خدای خویش همه روزه ملهم است

گویی علامت بشر اندر جهان ، غم است

آن کس که غم نداشت نه فرزند آدم است

شاعر پیمبری است خداوند او شعور

هستم فدای طرفه خدایی که بر قلوب

الهام ها فرستد و جبریل او غم است

بر گردن حیات بپیچیده عقل و عشق