او جهانست و، زمین است عقابش و آن رمح

وین مه نو اثر نعل سم اشقر اوست

دو دل است او را در رزم ، یکی در سینه

وز بر جوشن ، پوشیده دل دیگر اوست

چون شهابست و عمامه فلک اخضر اوست

هرچه در خانه زر و سیم به سائل بخشید

هم درآن حال که سائل به قفای در اوست