سال ها در پشت میز ظلم بنشستی و آخر

جانب دل های مظلومان گشادی، نوش جانت

همچو عقرب بودی آبستن به زهرکین و لیکن

خصم جانت گشت هر طفلی که زادی ، نوش جانت

در بر میز مجازات ایستادی ، نوش جانت

مدتی چشم و چراغ مملکت بودی و اینک

چون چراغ کور پیش تندبادی ، نوش جانت