مدتی چشم و چراغ مملکت بودی و اینک

خصم جانت گشت هر طفلی که زادی ، نوش جانت

سال ها در پشت میز ظلم بنشستی و آخر

در بر میز مجازات ایستادی ، نوش جانت

چون چراغ کور پیش تندبادی ، نوش جانت

آنچه در شش سال کشتی جمله خوردی باد نوشت

آنچه در یک عمر بردی جمله دادی ، نوش جانت