به روزبازبسینم علی به داد رسید

علی ، عبد رسولی ، بلی چو خامه گرفت

چنان نویسدکاز فضل آن بزرگ، سزید

ز بس که در غم ایام یاعلی گفتم

به راستی علیا! این بلند چامه چه بود

که از خلال سطورش ستاره می تابید

بدین قصیده تو با عسجدی شدی همسر