سخن فرستم وکاغذکنم سیاه و سپید

به ری طبرزد و فانید از اصفهان شد و تو

به اصفهان زری آری طبرزد و فانید

چون از سیاه و سپیدم تهی است کف ، صله ات

هماره تا ز خراسان دوباره تیغ زند

سوار چرخ ، که در خوروران به خون غلطید

تو شاد باش و ز فضل و ادب حمایت کن