راست چون من که هم ز روز نخست

گشته آن یک چو دجله بغداد

هرکه را عشق زد به دامن دست

بایدش دین و دل ز دست بداد

دین و دل دادم آنچه بادا باد

گر غمی گشت دل چه غم که شود

از مدیح ولی یزدان شاد