نیست غم گر حرمتت اهل زمان نشناختند

رفته بود از ترک و تازی هستی ایران به باد

خلقی از نو زنده کردی ، ملکی از نو ساختی

عالمی آباد کردی خانه ات آباد باد

هر هنرمندی به عصر خویش محروم اوفتاد

روح و آوای تو درگفتار نیکت زنده است

روح بدخواه تو در سرپنجه جهل و عناد