چو ابر اندر هوا بشتافت ، دانیم

وز بادی ، که دیدست این چنین باد

نگرید ابر ازین پس زانکه هر روز

گشاید ابر را چین از جبین باد

که باشد در قفای او یقین باد

فلک پیوسته در یک آستینش

بود ابر و به دیگر آستین باد