به شعر خویش نیارستی افتخار آورد

اگر که زنده بدی عنصری ببایستی

نخست در بر طبع تو زینهارآورد

وگر شکسته شدی چون من و سخن گفتی

ایا ادیب سخندان که از بلندی طبع

بگوش شعری شعر توگوشوار آورد

حدیث نثر تو از نثره سپهر گذشت